Gibisin Nefsim

İki bilinmeyende, varsın diye alem var

Parlak cama sürülmüş, gümüş nitrat gibisin.

Denizler küçük gelir, semanın katları dar

Film karesine sığmış, ufak resim gibisin.

Baykuş meşrepli kuşun, gece ötüşü car car

Karanlıktan ışığa, çıkmış bülbül gibisin.

Gözleri beni bulan, her biri sanki bir far

Beden tuneline bak! duran  kömür gibisin.

Yedin bitirdin ömrü, ruhuma dolanmış mar

Öyle sarmışsın teni, canlı parçam gibisin.

Çileyle dolu hayat, olmuş elinden bi zar

Avını tenhalarda, yiyen aslan gibisin.

Estetikler orkestra, dünya müzikli bir bar

Nakaratı bitmeyen, tatlı şarkı gibisin.

Yılmadan çalar durur, hiç düşmez elinden tar

Misafirliğe gidip, gelene  HAN gibisin.

Neden bitmez ateşin, Cehennem öncesi nar?

Sevgiyi toprak edip, yakan volkan gibisin.

Varlığın yok. Bilirim. Utanmaz, uslanmaz yar

Geçmişten öcün alan, dev ahtapot gibisin.

Soğuk taş duvarların, dehlizine dolan kar

Parmaklıklar ardında, hapishane gibisin.

Sadece geceleri, bankında yatacak gar

Yağmurların altında, buzdan hayâl gibisin.

Ahmet Çelik

16.03.2010

Ceyhan