Dağlar Ömrüm

İnişli yokuşlu, insan hayatı

Sular seller gibi, engine çağlar.

Dün ve yarın yoktur, olmaz bayatı

Bulutlar içinde, şahitti dağlar.

Bayırdan aşağı, koşmak gibidir

Sevdası karanlık, kuyu dibidir

Temmuzda üşütür, sanki tipidir

Kavgası benimle, cahitti dağlar.

Alaca bulaca, sabah beşinde

Başını dayayıp, yatıp döşümde

Seninle kendimi, gördüm düşümde

Şimdi aramızda, ahitti dağlar.

Soğuk sular içip, çeşme başında

Bizden kalan izler, bulsam taşında

Henüz bulûğ olmuş, onbeş yaşında

Çıktıkça yükselir, vahitti dağlar.

Turu sine dağı, benim ilimde

Aldığım her nefes, döner dilimde

Uzaklıklar değil, ölçü milimde

Yerde sabit durur, zahitti dağlar.

Ahmet Çelik

19.03.2010

Ceyhan