Anlık Ve Karalama

Bir gece, dolunayda,
Yeni doğmuş günahlarımı verdiler kucağıma,
Yeni yetme bir düş artığı beliriverdi başucumda,
Alışamadım,
günahkarlığıma...

Bilinmeyene doğru koşarken bedenim,
Acımı içime attım.
Serzenişleri susturdum,
sevdiği için çırpınan kalbe inat.
Aldırmadı, sevmeye devam etti o da bana inatlığından.
Aşamaz olduk zıtlıkları,
Hem birdik, hem ayrı,
Bilinmeyene doğru yol almaya devam etti içimdeki o ince sızı,
durduramadım, aşkı...

Ürktüm,
Ama ürkekliğimin ölçüsünde büyüdü aşk,
Duymazdan geldi beni, yetişemedim.
Nihayetinde,
Ben de sevdim...!

(Bütün kalbimle...)

--Anlık--