Sarı Gelinlik

Merdivenli sokak deniz kokardı.
Geçerdim akşamları oradan imbat eserken
Cumbalı evinizin perdesini aralardın sen
Gelirdin görünce köşe başına, gizlice kaçıp evden
Yaz akşamları yazlık sinemada afişlere bakarken
Sanki başrollerde bir sen olurdun bir de ben
Yıllar geçti aradan sen evlenip gittin
Ben kaldım o şehirde yorgun, bitkin
Razıydım gidişine o vakitler bilirsin.
Çok gençtik ve ben askerlikti işti derken
Bekletmeye kıyamazdım onca sene seni
Öyle ya!
Ne kadar sevsem de hakkım yoktu kapatmaya kısmetini.
Dünürcüler gelmişti o yaz, anneni kaybetmiştin hani.
Bir an önce baş göz edeceklerdi seni.
Kara gözlerindeki yaşları görmemek için kaçmıştım mahalleden
Sarı gelinliğinle sen uzaklara giderken.
Kahraman mıydım acaba fedakar mı kendimce?
Mutlu olmanı diliyordum can-ı yürekten sadece.
Neden beyaz değildi gelinliğin biliyordum
Ve en çok da o koymuştu bana
Beyaz bizim hiç itiraf edemediğimiz aşkımızdı aslında
Bir sarı çiçek bırakmıştın son görüşmemizde bana
Anlıyordun ve hiç kızmamıştın o müthiş olgunluğunla
Çıkageldin mahalleye yıllar sonra
Bir kızın olmuştu aynı sen saçları simsiyah gözleri kara
Selamlaştık utanarak biraz ve sonra gittin yine uzaklara
Nereden bilirdim o son görüşüm olacaktı seni
Komşulardan alacaktım kara haberini
Yıkılmıştı Dinar, evler, lojmanlar.
Enkaz altında şehir, enkaz altında insanlar
O enkazların birinde
Bir kadın, bir adam, ve küçücük bir kız cansız
Sandığın içinde sarı bir gelinlik bulmuşlar.
Kahraman mıydım, fedakar mıydım sence
Bence korkaktım, korkaktım sadece...