Âik Leri Aş Gel

Hasret düştü sineye
İçin için yakıyor
Güftar-ım tükendi de
Şu zeban hiç susmuyor

Elimi uzattım yar
Berg gibi titriyorum
Çok bekletme ne olur
Tıfl gibi ağlıyorum

Aniden çıkagelsen
Hümayun yüzün görsem
Gözlerimle bir süzsem
Şu kula Yesar etsen

Dil dimağım kurudu
Kalmadı huzur bende
Dizim bağı çözüldü
Â'ik -leri aş gel de

Sensiz nice kaldım da
Şem gibi eriyorum
Visâl-imi sabırsız
Bekleyip duruyorum

 Güftar:Söz
 Zeban:dil
 Berg:yaprak
 Tıfl:çocuk
 Hümayun:mübârek
 Yesar:kolaylık
 Â'ik:engel
 Şem:mum
 Visâl:kavuşma