Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Öksüz Yetim Çocuklar

Öksüz yetim çocuklar, imrenerek bakarken,
Haram oldu yediğim, zevkini alamadım.
Yağmurların altında ,yıldırımlar çakarken,
Ben konforlu evimde, huzurlu olamadım.

Kimsesizdi yavrular ,ölmüştü anneleri,
Sel bastı köylerini, yıkıldı haneleri,
Aç perişan kaldılar,  bitti ianeleri
Ağlayarak sarıldım,kendimi alamadım.

Bir tarafta lüks hayat, duyarsız insanımız,
Kimseyi düşünmeyiz, hiç yoktur ihsanımız.
Vermeyiz zerresini,olsa da imkanımız.
Nereden kazanırlar,bir türlü bulamadım

Hele bir bakın şöyle,dengesi bozuk dünya.
Fakirin sofrası boş, gönlünde güzel hülya.
Güvenme zenginliğe,bir anda olur rüya,
Bunları düşünmekten,uykuya dalamadım.

Parasıyla övünür, çevresini unutur.
Zevke sefaya dalar, kendini avutur.
Sevgi çiçeklerinin, her birini kurutur.
Böylesi insanlarla, asla dost olamadım.

Ülkü Ahıska 23.Ağustos.2010
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 19
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Öksüz Yetim Çocuklar

Ülkü AHISKA Ülkü AHISKA