İstanbula

İstanbul`a aşkımı yazdım da dün ,
Dediler hani nerde o İstanbul...
Balık ekmek niyetine Galata`da.
Aşiyanda toprak olsa da...
Velinin oğlu Orhan da aradı dediler.
Bulmuştu,bilmediler...

Şiirlerimi attım Haliç`ten, altın boynuzuna takıp.
Ahhh dedim ahhh,güneşin ağlayışına bakıp.
Sen şehr-i sultan yine muzdaripsin.
Acıların var, hasret kokan asrı evvele.
Şimdi tükenmişliği yedi tepenin,
Duyulur semanı delen ,
Beton tepelerde.
İstanbul ölmüştü,bilmediler.

Nedim duyar mı ?
Bu gül şehri talan etmişler.
Lale kalmamış, zârı belki...
Bâki kalan kubbede efkârı belki...
Pâyitahtın diyarı belki.
Kalk ey şehr-i stanbul, vuslat günü.
Aşıkların elbet yaşayacaktır hüzünü.
İstanbul ötelere dönmüştü yüzünü,bilmediler.
........
Ne şehirler gördüm,kimi Bizansın köhneliğinde hala.
Kimi Selçuki fetihten yana.
Ol şehri Asitane vasfın şiirlerde,
Ağlıyor ``Üsküdara giderken``bir yağmur.
Sen ki hicabındasın gönlündeki kırıkların.
Hala Urumeli Hisarında tınısı ayrılıkların.
İstanbul kayan yıldız gibi sönmüştü,bilmediler.
........
İstanbulu istiyorum verin bana ,aşklarımı hem de.
Beyoğlunda Artin ustam,
Kadehler dolusu hüzün bu gece ,beyzaden perperişan.
Sulukule`de Ayten ,gacıların en hayırsızı.
Duyun beni, şafağımda esmerleşen geceler.
Bilin ki bu şehir Haliç`te ölmüştü...görmediler.