Deniz Kokan Kadınlar

Deniz kokan kadınların
Maviye düşen gözlerinde görmüştüm
Poyrazın suskunluğunu
Demir alan gemiler mevsimiydi zaman
Uzak yolculuklara gebeydi akşamlar
Yağmurlar düşüyordu düşlerime
Çocuktum

Deniz kokan kadınların
Maviye düşen gözlerinde görmüştüm
Denizin hırçınlığını
Son baharı giyiniyordu ağaçlar
Yeşili soyunuyordu mısralar
Tirilye uyuyordu bir güzelin ellerinde
Sessizliği dinliyordum

Deniz kokan kadınların
Maviye düşen gözlerinde görmüştüm
Kavganın güzelliğini
Eylül kokuyordu sabahlar
Ağrılı bir ölüme yürüyordu kaldırımlar
Prangalar takılıydı saatlere
Şafağın kızlığına bakıyordum

Deniz kokan kadınların
Maviye düşen gözlerinde görmüştüm
Hesapsız aşkları
Korkaktı tenlerinden soyundukları erkekler
Şarkılara saklanmıştı dokundukları sesler
Kapattılar kulaklarını anlamsız cümlelere
Soğuktu üşüyordum