Buhran

Ben doğarken doğmaların istisnasız gerçekli sahnelerinde tiyatromun
Bana bir şiir yaz kaybolurken sahillerinde hayat senaryomun
Boşrol oynasın umutlarım savaşın galibi bir hal ile
Hezeyan olmasın mizah ederken acımı acıda bal ile

Sancısıdır hancısına selam veremeden yok oluşlar hecelerde
Görmeden incisini dünyanın kaybolup gitmek var gecelerde
Satırlar hatırlar yazılınca anısına cansız bedenlerin
Bebekler anlatır ağlayışları anlamadan dünyayı terk edenlerin

Göremedikten sonrasıdır sonrasını çizdiğin yol kaderin
Çizdiğin yoldan kayan kalem kelam değil kederin
Gaflet uykusunda yaşar misal veren kalbi kan ile
Katleder katil cihadı görmez hayatı oynar kör göz ve elde zar ile

Varsın naaş etsin bedenimi var bedeli derim kör kurşuna
Ağlar annem gurbet değil yerim  alemi mana
Fıkıh ile süzülür gerçekler yalanlardan , yalan  bu dünya
Beden posasıdır ruhun , sıkılmadıkça anlamaz yardım et Hüda