Ah Keşke Yeniden Çocuk Olsam

Ah keşke yeniden çocuk olsam
Yeniden ölümü düşünmeden koşup
Tökezlediğimde
Ağaçlara takılan uçurtmama ağlasam…
Ağlarken utanmasam.

Ah keşke yeniden çocuk olsam
Elim yüzüm kir içinde
Zeytin sıkıştırılmış ekmeğime yumulup
Salsam kendimi dere boylarına
Islık çalsam
Çayırlara uzansam…
Hastalanmaktan korkmasam.

Ah keşke yeniden çocuk olsam
Öte mahalleden erik çaldım diye
'Çekil lan karşımdan eşek herif!' diye bağıran
Babamın o gür sesiyle yerin dibine batsam da
On beş gün harçlıksızlığımdan hicap duymasam
Parasızlıktan oflanmasam.

Ah keşke yeniden çocuk olsam
Attığım şut huysuz Ahmet Efendinin camını kırsa
Sapanımdan fırlayan taş Fatma Teyze'nin bacağını acıtsa
Sınıftaki haftalık kontrollerde
O zamanlar utandığım yamalı çoraplarım
Ayaklarımı yeniden, yeniden ısıtsa

Ah keşke yeniden çocuk olsam
Gözlerimi karanlığa gamsız yumup
Sabahlara tasasız uyansam
Sıram mı geliyor ne
Yoruldum homurdanmaktan.
Yaşam pervasız
Kavgalarımla oynaşmakta
Sanki sırıtkan bir sırtlan…

Şimdilerde soluksuzum
Özlemlerim

Sıyrılırken tenden
Avuçlarımı dağlayan kızgın bir kum…
Gözlerim, gözlerim acıyor anne
Dön de onları yine senli düşlerime yum

Ah keşke yeniden çocuk olsam
Olsam da
Gönül yaramı unutsam
Şimdilerde dört yanım hazan
Dört yanım gam

Gül Serap
12.03.2010