Sevmekten Kim Usanmış

Tükenmiş takatim

Gölgelerin oyuncağıydı artık tutuk gülüşlerimde.

Ne varsa umuttan yana

Hepsini

Ürkek bir serçenin üryan kanatlarına sığdırıp

Sokulmuşken yalnızlığın gizine…

Dudaklarım terkedilmişliğin telaşıyla

Tövbeliyken öpüşlere,

Gözlerim

Yengisine öfkelenmiş bir kısrağın bakışlarına yuvayken

Bu dönüş neden?

Ah! Nasıl

Nasıl dağlanmaz şimdi bu beden!

Artık;

Yıldızları bırakmak neye yarar avuçlarıma

Ya da savrulmak, aşkın sarhoşluğuna.

Çok geç artık hoş geldin demek için

Çok geç artık keşkeler için

Çok geç artık sevdiğim çok geç

Aşkı tene solutmak için!

Yine de

Zapt olmaz bir coşkunun gergefinde

Cümlelerim

Biraz utangaç biraz da aç olsa da aşka

Nasıl olur mu bilmem soyunmak umuda…

Bil ki sevdiğim;

İçimdeki depremler senin eserin

Senin nefesin

Senin yüreğin!

Sevmekten kim usanmış kim?

Gül Serap

10.07.2008