Rümeysa Sevda Emek İster

Rümeysa dedim adına ,sen duymadın

Üşüdüğün vakit sardı sevdam,sen bilmedin

Mutluydu duvardaki resmin

Ellerim almaya uzandı sen görmedin

Yorgun şimdi düşlerim

Rümeysa ummandaki deniz kızı

Aydınlık yatar karanlık gözlerinde

Martılar beslenir ıslak saçlarından

Bense oltasıyla sevda dilenen,

Bir garip sevdalı

Damarımdan yeşeren,

Dualar akar sandalımdan

Bak çocuklar ölümcülük oynuyor

Bahçesinde ölümün

Adı havan olmuş kırk yıllık uçurtmanın

Şimdi baharlar yalancı

Yapraklar dalı taşıyor

Yağmur ıslatmıyor gözlerimi

Ve toprak kokmuyor bu şehir

Rümeysa ya kendin gel

Ya da seni bana getir

Rümeysa sen gülünce bahar gelir düşlerime

Karanlık kaybolur dalga dalga

Mecnun leylasını bulur,Ferhat Şirinini

Çiçekler açar demet demet

Kokular toplarım onlara

Senin geçtiğin yerlerden

Ve ağlama ki Rümeysa

Bulutlar nazar eder

Kurak topraklar boğulur gözyaşlarından

Hıçkırığın depremdir sarsılır yüreğim

Kanaryam öksüz kalır

Sen ağlama

Bir çocuk yüreğimi taşa tutar

Ardımdan göz kırpar yalancı bakışlar

İnceden inceye saçıma kırlar

Ağırsın Rümeysa taşımaz bu yürek

Bir türkü çağırsın beni

Koparıp alsın şu buzdağlarından

Ve dilim söylesin o türküyü

"Rümeysa sevda emek ister emekse sevda"