Zahir

       Birçok aşk hikayesi duymuş ,okumuş hatta bu site düşünülürse yazmışsınızdır bile.Hepsi birbirinden daha güzel ,daha hüzünlü,daha ulaşılmaz,veya kelimelere mısralara sığmayacak kadar derin.
        Yazarken ,okurken ve kelimelere çevirirken bu aşkları onlar hep el üstünde ,mutluluklarıyla yada hüzünleriyle.Fakat gerçek hayatta nerede bu aşklar ,neden göremiyoruz onları ,niçin aşk çenemize vurmuş düşünce zahiri sadece,hani o başlarken ki ,nezaketler ,en küçük ayrıntıları atlamayan zihniyetler ,kuşlar çiçekler böcekler.
         Aşkın sabır istediği ne çabuk unutulmuş gerçek hayatta,ama şiirler yazarken,ölene kadar beklemekten,dağları delmekten korkusuzca başkaldırmaktan bahsediyoruz delirmişcesine.
         Bir tek sen deniliyor tüm halk hikayelerinde ama yoğurdumuz o kadar bol ki bırakın ayran gönüllü olmayı ,ayran gönüller olmuş tek kapılı gönül saraylarımız gerçek hayatta.
         Aşkın adı hedefe ulaşmak olmuş ve bu yolda herşey mübah gerçek hayatta ,vardığında ise kanatları koparılmış kelebekler gibi can çekişiyor aşk .
         Bana öyle geliyor ki gerçek hayatta aşk yok,zihinlerde başlayan aşk muhabbetleri yolculuğunu tamalayamadan ,kendi hedefi olan kalplere ulaşamadan tuzla buz oluyor taş kalpli zihinlerde .
         Yazık çok yazık,ne kadar da güzel başlamıştı,dayanılmazdı ,ulaşılmazdı ,tekti,onsuz yaşanmazdı ,can verilirdi uğruna,ölüm onunla çocuk oyuncağıydı ,varlığıyla bizi var ederdi.
          Hey hat ,gel görki ben bu aşkları göremiyorum gerçek haytta.
          Zahirden kurtulup,yaşamak istiyorum onu delice ve herşeyiyle ve bütün kalbimle.


         SAYGILARIMLA

         Kenan KORKMAZ