Hüzünlü Eylül

Ormanları yok edip, gecekondu kurdular.

Anıları  yaşarsın,  isyan etme  kadere.

Elimden bir şey gelmez,can evimden vurdular

Sabahın seherinde, güneş bize doğardı.
Yağmur bulutlarıyla, gönlüme aşk yağardı.
Gece boyu sevgimiz, mutluluğu sağardı
Yoksun diye çiçekler, seni sorup  durdular. 

Giderken son bakışın, kor gibi yaktı beni .

Her zaman içimdesin, asla unutmam seni.

Gelir gider koklarım, sevdiğin yasemeni.

Çiçekler de bilirler, aşk dünyası kurdular.

Martılar süzülerek, kıyıya vardığında

Yakamozlar denizde, ,mehtabı sardığında

Gün batımı renkleri,dağları yardığında

Özlem yüklü duygular, gönlümü savurdular.

Yaşamın anlamı yok,zaman sanki duruyor.

Güllerin goncaları,  açılmadan  kuruyor.

Tükenen umutlarım,şamar gibi vuruyor.

Geçmişteki anılar,yüreğimi yordular.

Dinmeyen gözyaşlarım,gizli gizli aktıkça,

Unutulmayan aşkın,sonuna dek yaktıkça,

Eylül yağmurlarının,şimşekleri çaktıkça,

Mutsuz geçen yıllarım, seni benden sordular.

Ülkü Ahıska  14.Eylül.2009
Yukardaki resim kendi çalışmam