Hazan Çöktü

Son sistem budayıp üzüm beklerken,

İlkbaharda güzün çöktü bağıma.

İlk günden derdimi derde eklerken,

Üzüntüler hazan çekti dağıma.

Kalbimin yaşları dışa vurmadı,

Çektiğim telsizler yâre varmadı,

Söz veren sözüne uyup durmadı,

Hızır paşam kazan yıktı sağıma.

Gördüğüm oltayı aldanıp yuttum,

Koyun sandıklarım kurt çıktı güttüm,

Kuru teselliyle nefis uyuttum,

Aşçılarım sazan yaktı yağıma.

Yaşadığım ömre pişmanım bin kez,

İçinde dert olur durmadan sen yaz,

Yaşanır verilen süre kış ve yaz,

Dost bildiğim sözün sıktı çağıma.

Sevgiyi ektiğim toprak kurakmış,

Bilmedim hastane ara durakmış,

Dursunî duası göğe direkmiş,

Tasalarım hüzün döktü göğüme.

Dursun Yeşil –2008