İstanbul

Bilirim tepelerinin sayısı yedi, beni senin sevdan, bizi İstanbul yedi…

--------------------------------------------------------------------------------

Aklıma düşünce İstanbul
Yüreğimin penceresi kendiliğinden açılır
Lime lime tüm benliğime anılarım saçılır

Farklılığı manasında gizli
Oluveririm hemen o şehri düşündüm mü
Hayalimdeki güllerle sizli bizli

Yanarım
Uzanıveririm boğazın o mavi sularına
Kurşun rengi balıklar şarkı söyler
Karıncayı andıran vapurlar geçer
Gözlerimin içinden

Deli demeyin sakın
Kendimle hasbıhal ederim
Derim
At beni o Galata kulesinden
Korkma at
Sana minnet bin şükran sana
Bize İstanbul u alan ecdat

İçimdeki hatıralarının tozu
Silinmedi
Her sokağının ayrı şavkı
Yüzüme gözyaşı olur karışır
Dolaşan dilimin sözüne mızrabını
Vurur

Bilir misiniz
Kız kulesi kaç asırdır
Aynı yerinde
Maviyle sevişerek durur

İçimdeki bir kız aşık o şehre
O güzel ki
Hayata karşı bu ne güzel hırs
Nedir senin bu yaşama hevesindeki hız

Sen İstanbul dan daha uzakları gören
Menekşe gözlü kız

Düşlerimde
Bağlamışsın ellerini umutlarına
Oturmuşsun mağrur bir çiçek gibi

Baktım dikkatlice
Tertemiz Anadolu türküleri misali
Sevgi notaları akıyor yüzünden
Görebilseydim kendimi
Çığlarının yanı sıra
Çiçekleri eksik olmayan senin gözünden

Bilir misin
Sonbaharın arkasından maşrapalarla
Su dökerken ilkbahar

Keşke sana diyebilseydim
Seslenebilseydim uzaklardan

Seni İstanbul kadar özledim
Şimdi nerelerdesin

Nerelerdesin yar…




Gürsel CENGİZ