Eskitilen Hayatın Belasına

Eskitilen hayatın belasına

Baş ağrısına nane limon sunuyorum

Ruh fırtınası ilk dizginlerde

Yorulan hayatın belasına

Karışmıyorum izlemektir derdim

Fark edilmeden yaşını aşmışım

Kötü anman normal ad takıntısını

Onları belaya sürgün ediyorum

Belası hayatın sessizliğinde yan

Tutkunu değilim hayatın

Belaları seviyorum benden

Eksilttikleri yarı buçuk olsa da

Derinden inceden vede canını

Yakan güneşlerle sıvıyorum

En halsiz yerinden açık kapı

Arıyorum

Yok, hayatın belası karşılıyor beni

Tutamadığım ne var ki

Tutunmadığımdan başlamam gerek

Eksiltilen hayatın yeniden doğuyor

Son dirilen insan evladı olsam

Kabul edilir miyim?

Direniş yok kabul edilmeyen ben olayım

Kabul edilmeyen hayat olsun

Eksiltilen hayatı belasına...

Çelik çomak oynar hayatın son rüyası

Eksiltilen hayatın belası.

İbrahim kandamar

24.09.2010