Online Üye
Online Ziyaretçi
Kimsenin olmadığı, doğanın kucağında,
Aşıkların yeridir, bu güzel tahta köprü,
Böğürtlenlerle dolu, ormanın kavşağında,
Uzaktan seni çeker gizemli tahta köprü.
Kuş sesleri içinde derenin şırıltısı,
Birbirine karışır,rüzgarın uğultusu,
Duyulmaz buralarda araba gürültüsü.
Huzur verir insana,gizemli tahta köprü.
Yüreklerin çarparak gözlerin buluştuğu,
Heyecandan titreyen ellerin tutuştuğu,
Sevgili olanların,masumca kavuştuğu
Aşklara sahne olan ,gizemli tahta köprü.
Sevdiğini özleyen,buluşurdu burada.
Ağrı sızı kalmazdı, gönüldeki yarada.
Bulutlara uçardı ,kavuştuğu sırada,
Herkesin hayaliydi,gizemli tahta köprü.
Ben bugün oradaydım,anılarla başbaşa
Sararmıştı,tabiat renklerde bir karmaşa
Gözden akan yaşlarla adımı yazdım taşa.
Mevsimlerden sonbahar,hüzünlü tahta köprü.
Ne ölümsüz sevgiler,ne kutsal aşklar kaldı.
Ipıssız ören yerler, beni dertlere saldı.
Hüzün ve yalnızlıkla ,garip gönlüm daraldı.
Hatıralarda kaldı, gizemli tahta köprü.
Ülkü Ahıska.24.Eylül.2010