Şuramdaki Şeyler

bütün saçmalar göçebeydi,sıradanmış gibiyken
her şeyler...ve sayrıevlerinde gündüz düşüydü
gece gelinlerinin kum zambakları....

ve...

tersyüz edilmiş zamanları giyinirdi
falları çıkmayan kadınlar,
başaşağı dünlerde
göğe uzanırdı,
yedi dallı kayının kökleri
yedi çentik atılırdı,
her yılda bir yüreğe
kumlarını silkelerdi,
yasaklanmış düşlerin kıyıları
inkâra dönüşürken,
siyah/beyaz resimlerin algıları

dudak bükümüydü,gülüşsüz gölgelerde eğreti çalıların kökleri...
candan inceydi söz, dolanırken sancılarda...

ve sonra...

ateşi alırdı toprağımdan,
yuvarlak lekesi gökyüzünün
renklerimin bütün tonlarında,
siyahın türküsü
içsel tınılarımda gizil imgeler
soru imlerinde yaşam döngüsü
ve şuramdaki şey,
var gücümle direndiğim
uzun bacaklı şamdanların,
mum diplerine gizlediğim
birikintim
sonluluğum
lanetim
eski bir tanrıça yontusu,
adında eskidiğim

ve...

kendi sonsuzluğuna çekilirdi aşk... gözgözeyken
düştü düşecek iç dalgınlıkları.


Demir Mutlugil