Güz Sahilleri

yüzünü buruşturmuş,
pencere pervazına yaslanmış bir anı
eskitilmiş zamanın ,
korkuluğuna tünemiş güz
yağmur ikindi karası
rüzgar sarı
dünde alınganlık
kahırlanır balık kılçığında,
şiir
sessizlik olabildiğince karanlık
yeşili tükenmiş,
sarıya tutsak yaprağın
güllerde kırılganlık
boyun bükmüş,
hercai menekşenin moru
kurumuş fesleğen
giden,gitmiş
vakitli ya da erken

kumsalda midye kırıklarına,
yosun kokusu sinmiş hafiften
silmiş yaşamın ayak izlerini,
kıyı lodosları
kekeme dalgaların dilaltlarında,
çakıl taşları
ölü yıldızlarını asmış gökyüzü,
çamaşır iplerine
ötüşsüz kuşların ağızlarında,
dişbudak yaprakları
yıldız kokusunda geziniyor,
şeytan minareleri
alışmış kimsesizliğe verandalar
alışmış sensizliğe,
güz sahilleri


/dili yok ki köşesine dokunduğum denizin/

Düzenleme .2009
Demir Mutlugil