Anladım

Onca fedakarlık yaptığımı görmediğinde

körlüğünü anladım

Gözde beklenti, yüzde kaygı bıraktığında

umursamazlığını anladım

Ellerimi tuttuğun an parmaklarını kenetlemediğinde,

kavramayacağını anladım

İpek şal hediye ettiğinde,

koynunda sarıp ısıtmayacağını anladım

Bensiz geçen her güne tahammülünde

hayatında yerim kalmadığını anladım

Günlerce aylarca sabır çektiğimde

yılların nasıl geçeceğini anladım

Meşguliyetinin yanımda geçmediği zamanda,

müsait bir durakta inmem gerektiğini anladım

Her gece yanımda uyuklamadığında

rüyamızın bittiğini anladım

Zihnimi kemiren soru işaretlerinin yanıtsızlığıyla boğuştuğumda,

beni kendinden bile korumadığını anladım

Ben henüz tırtıl iken, sen çoktan kelebeğe dönüştüğünde

bensiz adım attığını, aramızdaki mesafeyi anladım.

Vaktiyle vereceğin mutluluğa endişe duyduğumu hatırladıkça

Geçmişe bakıp geleceği anladım

Son olarak sigaramın üstüne adını yazıp içtiğimde

beni nasıl kül ettiğini anladım

ilk kez uğruna ağladığımda

Erken vakitlerde geç kalmışlığımı anladım

Nazlı Tolun