Isabell

O
Uzaklarda ki
Yüreğimde ki gül

Sen bari beni kahretme
Onsuz geçen
Kaybolan yıllarıma ağlayan bülbül

Artık
Umudumuzu mavilere bağladık
O orada
Ben burada
Biz iki gözde bir yaş ile ağladık

Sen bakma
Çiçekler yine o tatlı edasını
Başına bir taç gibi takacak
Bilirim balım
Bizi bu sevda bu özlem
Bir ömür yakacak

Toprak tan sürgün verince
O yeşil dallar
Hep dua ederim düşlerine bile
Yüzünden eksik olmasın
O sevgi aşk dolu pembeler allar

Gün gelip de düşlerimden sıyrılıp
Görürsem seni
Ant içmişim
Ne olur sende bırakma ellerimi
Birde beni

Adım gibi biliyorum bir gün
O kara topraktan önce saracağım seni…

 

 

Gürsel CENGİZ