Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Mahsende Ki Dostlarım

 Her sabah hayallerimi sitilledim ,
Balkon çiçeklerinin yerine
Sabah ezanından sonra dualar okudum
Üzerlerine,
Rüzgar saçlarımda,
heyecan tıka basa içimde,
Savaşıp yenecektim zulümü,hayat dedim,
geliyorum bekle!
 
Ne yollar usandırdı ne de,
büken oldu bileğimi.
Gel gör ki ,kör bıçaklı sevdiklerim,
Budadılar uzayan her dalımı,döktüler şebnemlerini,
değmedi hiç başım göğe,
Gidiyorum şimdi sadece,
Yanlızlığım ve sırdaş gecelerimle.
 
 
O kadar boşum ki,
 içim kapkara bir mahsen gibi,
Bir ucundan bir ucuna ,bir alem daha kurulur belki,
Kör ışıklı isli bir lamba rask edince duvarlarda ara ,sıra
Atılır önüne dostlar için bir kaç tahta sandalye,
Yetmezse  ışığım karanlık yüzlerine..
.Gelirler o an devleşen gölgeleriyle üstüme,üstüme,
Ak düşer sadakatin saçına
Erir merhamet buz gibi ,yandıkça yüreğim
Bilmez dostlarım hala..
Paranın hükmü bu kadar işte..
Ümit SEYHAN
 
 
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 4
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Mahsende Ki Dostlarım

Ümit Seyhan Ümit Seyhan