Şiir Toprakmış

Her gece bir başka ben var ,
Sanalın süzgecinde.
Yazan,okuyan...
Şiir olmak hayalleri,
Kelimelerle halvet olmuş.
Üstadlar asmış sazı,
Baştacı olmuş çırakların sözü.
En çok ağlayan mı,
Arayan mı aşkı sokak sokak...
Hüzün resimlerin dili olmuş,
Kelimelerde...
Kimi,
Muhabbet gülü,
Kiminin şiir dili...
Ben,
Bense,
Delinin biri...
unuttum ağlamayı.
Kelimeler ağlar her şiirimde,
Benim yerime.
Neden,
Hep hüzün derler.
Gülmedi mi yüzün derler.
Bilsem nedenini,
Ne işim vardı burda.
Yırtar atardım yazdıklarımı.
Unuturdum şiiri.
Çıkıp dese ki biri...
Şiir toprakmış,
Yüreğimi ona dikerdim.
Dese ki biri,
Şiir sınavdır,
Beklemeyin diyemem,
Kopye çekerdim.