Aşkın Mahkemesi

Aşkın Mahkemesi

Dün gece bir aşk öldü gözümde

Kader arkasından vurdu onu

Yığılıp kaldı olduğu yere

Son kez baktı umuda

Son kez gözlerime

Son kez dünyaya

Dargın olduğu belliydi

Bakarken son kez kadere

Bunu gören umut perişan

Dünya şaşkın

Gözlerim yaşlı

Kader yaptığından pişman

Ve sonunda kurulda gönülde mahkeme

Maktul aşk, davacı gözlerim

Şahitler umut ve dünya

Sanık koltuğunda kaderim

Kaderden soruldu:

Niçin öldürdün aşkı?

Kader pişmanlık içinde eğdi başını

Ne kadar çok istedimse onu elde edemedim

Bari çekil yolumdan dedim, dinletemedim

Uzağımda dur dedim, baş edemedim

Son çarem kalmıştı, bir gece vakti katlettim

Pişmanım!

Şahitlerden soruldu:

Siz gördünüz mü olayı,

Nasıl oldu?

Dünya umursamaz şekilde kalktı yerinden

Ben bir şey görmedim deyip, döndü sözünden

Umut mahzun bir şekilde büktü boynunu

Bir gece vaktiydi, kader kesti yolunu

Yanında bende vardım aşkın,

Çok sevdiğim, en yakın dostumdu

Ve bana rağmen dedi, katletti kader onu

Davacı gözlerim ağlamaklı

Tek tek dökerken gözyaşları

O benim kaderim, o benden bir parça

Vazgeçtim bu davadan, bu aşkta

Zaten bir ben akıttım yaşları

Kimin umurunda ki aşk, benden başka

Ve sonunda verildi

Gönül mahkemesinde aşkın hükmü

Yazgısına mahkûm kaderde, umut sürgün

Dünya yalancı idi, gözler üzgün

Olan yine bir garip aşka oldu

Adaleti ancak bu kadar olur gönlün