Gölgeler Ve Hüzünler

Ömrün baharını gölgeler, hüzünler
ki,sonu hazanlara gebe
zamansız yağar karlar tepelere
yaylalardan inersin düze
geniş bulvarlarda hüzünler dolaşır
yüzündeki çizgiler yılların izi

bakarsın denizin derinliklerine
dipsiz karanlıklar görürsün
belki bir yerde batık gemiler
yolcuları hani nerde?
artık o gemi gelse diyorum
alsa gitse başka limanlara
karanlık bir gecede
deniz fenerinde rotasını bulsa
varsa limanına, bekleyenler olur mu?
zamansız yolcuları

belki yalnız martılar kalmıştır
yitik şehrin limanlarında
martılarda artık kanat çırpmazlar
yoktur sevinç kanatlarında
dinle! dinle! dalgaların sesini
gelen dalgalar da dönmez artık geri..