Serbeste Övgü

Özgürüm rüzgâr kadar, fırtınayım eserim

Dolaşırım her yeri sınır tanımam asla

Bazen rehavet verir bazen nefes keserim

Rahatım ve serbestim hecelere kıyasla.

Bir yağmur damlasıyım düşerim okyanusa

Gururla haykırırım damla değil denizim!

Bazen de gizlenirim kristal bir fanusa

Susarım aransam da bulunmaz ki hiç izim.

        İğnenin deliğinden sızarak geçen benim

İmgeler denizinden inciler seçen benim.

Vahşi kısrak gibiyim koşarım rüzgâr gibi

Uçsuz bucaksız vadi yeşil kırlar meskenim

Dur durak bilmez aşkım Hak'tan yadigâr gibi

Güneşin huzmesiyle yanıyor yağız tenim.

Volkan olur patlarım engel görürsem eğer

İçimdeki ateşle yıkar geçer aşarım

Hiçbir şey durduramaz ne üzengi ne eğer

Duygum kaleme düşer volkanlardan taşarım.

        Yüksünmeden buluttan gözyaşı içen benim

En verimli tarladan nimeti biçen benim.

Sevgileri ekerim sırtımdaki heybeden

Yetişsinler diyerek gözyaşımla sularım

Nasıl mutlu olur ki hürriyeti kaybeden

Gelirse o an çağlar gözümdeki sularım.

Ne çiçekler yetişir çeşit çeşit rengârenk

Yaprağına toz konsa nefesimle iterim

Gerek var mı sınıra sesimle gelir ahenk

Kement atar yakalar tutamazsam biterim.

        Rengârenk bahçelerde tomurcuk açan benim

Gönülden gönüllere mis koku saçan benim.

AFET KIRAT