Dudak Payı

Oysa evvelden mutluydum ufacık dünyamda

Sinemin kapısını araladın, pencerelerini kapadın

Tuttuğun pamuk ellerime bir avuç kül müydü koyacağın

Keşkeler mi düşecekti güncemize

Bu kayboluşlar neyin nesi?

Ah can çiçeğim hatırlar mısın?

Biz muhabbete dalınca dans ederdi yıldızlar

Biz gülüşünce mavisini boyanırdı kâinat

Biz sevişince yeşilini çarşaflanırdı tabiat

Geceler süslenir, seher ak duvağını giyinirdi

Renklerimizi nasıl kıyıp idam ettin

Ben senin nazlı ceylanın değil miyim?

 Ah sevdiğim

Sana en yüce tepelerden billur sözcükler ithaf ederdim

Beyaz çehrene azametli, berrak nağmeler sürerdim

Hangi sebebe itibar ederek şanımızı zirvelerden intihara ittin

Nasıl bir yaman mazeretin icabıdır haricine yığılmak

Bu kaçışlar neyin gizi?

En sevimli harflerim gizlediğim isminde bulunurdu.

Dilimden sildin adını, lâkırdısız sırra kadem basarak

Beşi bir yerde çözüldü, düştü koynumdan

Elimde kaldı yirmi dört karakter, tümcelerin boynu bükük

Ah kalbimde saklı kaçak kahraman

Kuşkuların darağacında sallanıyor onurum

İnadın pençesine takılmış olsa da gururum

Ne eylesen, bet cümle demem ardından

Dudak payına son söz; seni seviyorum

 Nazlı TOLUN