Ölüm Gelsin İstiyorum

Dönülmez akşamın ufkunda
Cehhenem dolu günler yaşıyorum
Adına yaşamak denilirse eğer
Kendimi durmadan paralıyorum
Bir belaya girdim ki sorma
Ne ben anlatabilirim
Ne sen dinlersin
Geberiyorum be
Sen ne diyorsun

Elden düşmüş Ucuz bir keleptir hayattı bizimkisi
Ne muhteşem sevdamız vardı
Ne de dillere destan yaşantımız
Biz bizeydik hep
Hiç büyük konuşmadık

Yine de hergün yıkılmış umutlarla döndüm eve
Ne yaşadığım belliydi nede yaşamadığım
Her şey anlamsız bir biçimde
Gururumu ayaklar altına alıp
Bütün bu olanlara katlandım
Beni
Benden başka kimse anlamaz
Hep yalnızlıklara yürüdüm
Hep imkansızlıklara