Yine Yok Yoktu
Henüz ağarıyordu gün,yıllarca bıkmadan usanmadan bu tepenin ardından sırıtan güneşi izlerdi Selim.Hewr defasında önce beyazlaşan ufku ardından kızaran tepelerdeki yalnızlığı seyrederdi, seyrederdi de kendi yalnızlığına bir kılıf uydururdu tabiatın yeniden yine tekrarlarında...Olsun yoksa da kimim kimsem ben varım dünya her gün benim için yeniden yine yaşıyor o yalnızlığı...Yaş kemale ermişti de içindeki şair çocuk her gün oraya çağırır yaşar hissederdi vaktin seyrinde kainatı.Annesini tanımamıştı ,babasını hayal meyal hatırlıyordu...Eve hergün bitkin gelir sobanın başına kıvrılır yatardı,bir kedinin soğuk kış günlerinde mayıştığı gibi...Hiç kızmamıştı Selim''e YA DA ÖYLE HATIRLIYORDU.Gerçi bu fluğ resimden de ötesi yoktu hafızasında.Amca ,dayı var mıydı ,teyze hala, yaşar mıydı ondan da bi haberdi Selim.Tek dedesi Vezir''i hatırlıyordu su berraklığında.Babasının gidip de dönmediği zamandan sonra hep onunla yaşamıştı...Onu baba biliyordu...Belki de tanımadığı baba sevgisini onda arıyor buluyordu.
Dedesi Vezir köyde kasabada sevilen biriydi.Rivayete göre onun babası Kurtuluş savaşında oldukça faydalı işler yapmış Atatürk''ün de sevgisine mazhar olmuştu.Ona ''''Tarih gibi adam ,ayaklı tarih ''''vs benzetme ve yakıştırmalar yapılıyordu.Dahası gerek ilkokul öğretmenleri gerekse ortaokul öğretmenleri yakın tarihle ilgili ya da Kurtuluş savaşıyla alakadar sorular olduğunda;Selim bilir, dedesi anlatmıştır...gibi sözler söylüyordu ki bu da Selim''i gurulandırıyordu.
Lise yıllarında selim her genç gibi şekli ve ruhi yönden değişime uğramış aklı havalarda bir gençti artık.İhtiyar dedesi okulun kapısında bekler olmuştu.Okuması adam olması tek gayesi ,hayaliydi belki de.Oğlunun tek emaneti,soyunun devamı için bu çocuğun adam olması gerek diyordu,eşine dostuna...
Lise son sınıfa kadar gütmüş ,kovalamış bazan munis bir baba şefkatiyle yaklaşmış bazan tatlısert olmuştu da tam emeğinin karşılığını görecekken göçüp gitmişti Vezir.Son sözünü de oğlu gibi sevdiği torunu Selime söylemişti.''''Gözüm arkada gitmesin diyorsan oku adam ol,bir gün sen de dede olacaksın...''''''
Selim , o günü unutmuyordu.Nazlı''sıyla okuldan kaçmışlar ,toz penbe dünyasında geziniyordu.Okula haber gelmiş ancak Selim okulda yoktu belki de bu sayede okuldan kaçtıkları anlaşılmıştı.Okul müdürü samimi arkadaşlarını bulmuş ve peşlerinden göndermişti acil durum diye.Mevlüt vardı Selimin kankisi ,yakın dostu arkadaşı ...O biliyordu nereye gidebileceklerini de Müdürden izin alarak gelmişti yanlarına.Bir çınar ağacının dibinde iki sevgili uzanmışlar ,kendilerinden geçmişlerdi adeta.Mevlüt yanlarına gelinceye kadar farkına varmadılar...Nice sonra kendilerine geldiklerinde Mevlüt;
-Dostum,müdür seni çağırıyor,acilmiş diye bildi utana sıkıla...Nazlı utanmış ki bir adım uzaklaşmıştı Selimden toparlanırke.
-Hayırdır n''oldu ki kanki...Bir yaramazlık mı var sınıfta...
-Yok yok sınıfla ilgisi yok ,sanırım ailevi bir sorun var köyden bir akaraban gelmiş...
Oldukça meraklanmıştı Selim, kim olabilir ki,neden...niçin...diyebildi ancak.
-Müdür çok kızgın mıydı,derken durumu çözmeye anlamaya çalışıyordu.
-Yok hiç de kızgın görmedim,sanki biraz üzgündü...ya da bana öyle geldi.Yolda yürürken selimin kafası iyice karışmıştı.Önce Nazlı''yı evlerine bıraktılar sonra koşar adımlarla okula geldiler.Mevlüt sınıfına çıkarken müdür kapıda bekliyordu onları...
-Nerdesin oğlum ,seferber olduk seni bulmak için...
-Hiç hocam,canım sıkılmıştı biraz hava almaya çıktım...
-Neyse onu sonra konuşuruz,deden hastaymış derhal köye gideceksin...
Cengiz gerek müdürün kızmamasına gerekse dedesinin hasta olduğu için eve çağrılmasına anlam verememişti de emre itaat eden bir asker gibi köye gitmek için dolmuşa binmişti.Yıllarca birlikte gidip geldiği insanlar sanki ona acıyarak bakıyordu bugün...Bir kaçına el kol işareti yaptı ''ne oluyor''der gibi ...yok hepsi bugün çok ketumdu ...
(
Yine Yok Yoktu başlıklı yazı
Lütuf VELİ tarafından
9.11.2010 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
