Bir Ölümdür Yaşamak

Bir ölümdür yaşamak…

Çünkü

Bir ölümdür yaşamak

Sözlerin yalnızlığında ve yorgun ayaklarda

Yolların hüznünden gebe kalmış

Ve açılan en büyük yaranın hatrına

Kalbe değen ilk ışık gibi

Kamaştırıcı ve biraz korkak

Bir ölümdür yaşamak

Sahte mutluluklar ardına gizlenen

Bir hayaldir çıplaklık

Adına is konmuş

Kirli sokakların izbesinde

Aşk esamesinde cellada şiirler döken

Ki – aslında şiirler besleyen

Bir öykünün ilk yanılgısı

Bir ölümdür yaşamak

Ürkek utangaç ve asi

Hangi bakış kaçırırsa kendini

Irağında savaşlar ve aşk

Her kana bin mayın kurunca düşler

Düşer gözbebekleri

Düşler içine

Bir ölümdür yaşamak

Üveyikler geçer içimden

Hasret kokulu yar

Aslında en çok yakışandır