Sen Giderken

sen giderken bulutlar ağlıyordu bana inat

              ben ağlamadım

oysa bulutlar geçiyordu benim de gözlerimden

şimşek ha çaktı, ha çakacak

              tuttum kendimi;

ağlamak ayıptır bizim oralarda diye.

dudaklarımda buruk, acı bir gülümseme,

sana inat koştum kaldırımlarda.

bir taşa şut çektim,

bir simit alıp yedim simitçiden,

sen giderken sana inat.

 

sonra koştum nereye koştuğumu bilmeden,

kırlara, dağlara çıktım.

çünkü onlar anlardı ancak halimden.

çiçek topladım demet demet

         sevdiğin kır çiçeklerinden.

taç yaptım kimisinden

         fala baktım.

 

bir yusufçuk öttü çalıların arasından

"kışşşş" dedim

yüzüme bakıp gülümsedi

aldırmadı bana inat

 

şimdi gökyüzü masmavi

her yer olabildiğince yeşil

çiçek açmış badem ağacı, gelincik, papatya vesaire

artık ne hüzün var yüreğimde, ne acı

doyasıya yaşamak istiyorum bu mevsimi,

           bu baharı...

 

          ALİ  KAYA