Aşk Ve Pişmanlık

Üzüntüler ve pişmanlıklar hep karşımızdakini kaybettiğimizde olur. Peki ama neden? Neden pişmanlık duyarız ve neden üzülürüz birini kaybettiğimizde? Zaten elbet bir gün sevdiğimiz kişiyi kaybetmeyecek miyiz en sonunda? Ya sonradan yaşayacağın üzüntülere ve pişmanlıklara hiç bulaşmayacaksın ya da bulaştıysan sonuna kadar devam etmelisin... Kimileri aldattığı için, kimileri gittiği için, kimileri umutsuz bir aşkı yaşadığı için pişmanlık duyar. Hayatta pişmanlıklarımız olmuştur elbette. Sadece aşkta pişman olsak da yine bulaşırız aşka. Ucunda kaybetmek de olsa, acı çekmek de olsa aşkı isteriz ya da aşk bizi ister. Aşktan kaçış yoktur, kurtuluş yoktur. Arkadaşınla aranda bir sorun olursa yoluna yalnız devam edebilirsin rahat bir şekilde. Ama aşkta böyle bir şey yoktur. Bitsin dersin ama yürek istemez ve karşı çıkar sana. Acı çekersin ama bitsin diyemezsin kolay kolay. Bitsin dediğin zaman da bazen pişmanlık duyarsın bazen geri gelmek istersin ama iş işten geçmiş olur o zaman. Unutamazsın kolay kolay. Başka aşklar bulabilirsin ama hiçbir aşk hiçbir aşkın yerini tutmaz. Her aşk aynı değildir. Aşk veya aşık olmak güzeldir ama hep istediğimiz gibi olmaz. Acı da sevinç de pişmanlık da olur aşkta. Eğer seviyorsan her şeyinle ve de karşındakine karşı her şeyini ortaya koyup her şeye rağmen seviyorsan adam gibi, o zaman pişmanlık da duymazsın aşkına dair. Her şeyini ortaya koyup sevmişsin. Karşındaki bunu anlamadıysa da için rahat olur. Çünkü sen onun için her şeyi göze alarak ve de her şeyinle her şeye rağmen sevmişsindir ve kendine düşeni yapmışsın. Bu yüzden pişmanlığı sen değil seni kaybeden yaşayacaktır ve bunun bedelini acılarla ödemeyle uğraşacaktır. Yeter ki sen adam gibi sev!!!