Issız Adam

Her cenin ıssızdır ana rahminde
Esvab'ı sükut..

Herhangi bir kentte ;

Soğuk bölerken nefesimi
Kesik kesik buğusuyla çivilenmiş sokak lambalarıdır
Avuçlarımı ısıtan,
Sessizce bağırmak çığlık çığlığa susmak
Bitirmez tırnak içinde gecelerimi..

Benim gölgelerim öldü,
Ağır yenilgiler alıyorum terk-i zen`den..

Kanamalı bir dua bırakırken ardımda
Kopuyor günahlarımdan zılgıt
Teneşirde çiy çiy toplanırken düşlerim
Geçmişimi sarar barut kokusu
Ve
Stabilize yarınlara giderken
Dargın bir istasyon bank`ı
Yaşlı bir katar bekler beni
Ben..
muskalara sararım nefesini...

Melekler şarkı söylemez cennet`te her zaman,
Aşk memnu bana..

Yürekte ;

Öyle bir an gelir ki
Dalgündüz yükselirken arşa kara
Cehennem tarumardır
Zira,
Kıyamet kopmuştur
Saklı bir ıssızlığa sığınırken
Ruhum kundaklanır zifiri azapta...

Sen..

İliklerinde buz kırağı üşürken
İnanamayacaksın gittiğime
Gel demeyecek dudakların
Ki..
Bana ait nesirler büyüteceksin içinde,

Velev ki..