Görmüyor Musun Baba

Bir haziran akşamına denk gelmişti gidişin.

Yaz yağmurundan çamura bulanmıştı ortalık

Daha körpecik bir fidandım gittiğinde.

Beni bir başıma bırakıp gittin ya

Bir bilsen ne acılar sığdırdım şu küçücük yüreğime.

Ne hüzünler ektim

Ne gamlar biçtim o minicik ellerimle.

O minicik ellerim nasır tuttu,

Nasırlar hala duruyor avuç içlerimde

Hadi bak

Tam da filize durmuştu dallarım,

Gittiğin o gün, kırdın kanadımı kolumu.

Bir daha açmadı, açamadı gonca güllerim

Sen gittin ya

Çok  sancılı geçti gecelerim.

Dört mevsimim hep hazan.

Baharlar nedir hiç bilmedim.

Hala bekliyorum baharlarım gelecek diye

Oysa kapıdaki karakış

Nefesim yetmiyor parmak uçlarımı ısıtmaya.

Bak tırnak uçlarım mosmor oldu,

Nasıl da titriyor ellerim görmüyor musun baba?

Hani yağan yağmura karışıp gittiğin gün var ya

İşte o günden beri

Göz yaşlarım her zaman salıncak kurdu kirpiklerime,

Eksilmedi genzimden rutubet kokuları .

Ne zaman derinden bir ah çeksem,

Sol yanıma bir acı çörekleniyor,

Nasıl anlatır bilmiyorum

Tarifi yok ki bu acının.

Bak

Beni bırakıp gittiğin o gün var ya

Sekiz nokta dört şiddetinde bir deprem yaratın dünyamda

Öylesine sarsıldıki küçücük bedenim

Ne taşlarım yerine oturdu.

Ne de sırtımın teri kurudu.

Hüzünlerim sırtım da dağ oldu

Büyüdükce büyüdü.

Bıraktığın yükün altında ben hep küçüldüm.

Yaşım kırk'a dayandı neredeyse ama

Bak ben hala,

Gölgesi büyük kendisi küçük bir kadımın!