Aşk Türküsü 7 / Dağ Zambağı

/Bulutların yücesinde türküdür Ararat;
Yamaçlarından yükselir zambakların aşk çağrısı…/

Can sesim;
Bugün Ararat'a bıraktım kendimi
Gözlerimde seman
Hayaline seslendim…

Soğuk buraları, ıssız
Bir lokma ekmeğe bir can çığlığı
Kimsesiz kalmış insanlık,
Duyarsız
Buza kesmiş hayat damarları…
Üşüse de us
Sızar topraktan aşk,
Zambakların tozundan sızar…
O vakit;
Güneşi okşar Ararat
Tufanında Nuh'un diğer yarısını yazar…

Can suyum;
Kuytuya sinmiş dağ zambağının
Dudak payında nefesin şimdi,
Çığ olmuş hasret
Direnirim…

Türkünü dinlerim o an;
Bulutlarına kilitlenir,
Usul usul tenime dolanmanı dilerim…

Can derim sana sevdam,
Can…
Zerremde emanetin tazelenirken dünyam
Ararat olur kokunu kuytularımda demlerim...