Duymadık Bile

Bitirdik
Hevesle başlayan sevdamızı
Kuşkulara esir ettik
Kim daha çok seviyor değildi derdimiz
Kıskançlıkla perdeledik

Unuttuk
Çarpan kalplerimizin coşkusunu
Sarıp sarmalayan sıcaklığı
Heyecanı,arzuyu
Bir yalancı bahara aldanıp
Vaktinden evvel açan çiçekler gibi
Ayazla kavrulduk..

Yandık
Deli lavlar gibiydi sözler
Döküldü yüreklerimizden
Anmamak için ayrılığın adını
İzin verdik gözyaşlarına
Titreyen ellerimizdi
Dökerken kadehlerdekini
Bakakaldı gözlerimiz

Şimdi susma zamanı
Boşalıp kuruyan kadehler mi
Gözlerimiz miydi bize arka çıkan.
Sel olup dökerken yaşlarını
Fonda çalan müziği duymadık bile
Perdelendik,yandık,kavrulduk...