Yoruldum

YORULDUM!

Ne Musa asasını götürmüş,

Ne İsa çarmıhını sökebilmiş;

Bizi bizden önce belirleyen öyle bir kudret ki

Her şeyi düzenlemiş.

Hasta olan insanlık

Ruhunu, karanlık bir mazide kirletmiş,

Kan göllerinde boğmuş merhameti,

Kanlı gömlekler giymiş;

Genç bedenlerin siperinde

Her sokak çıkmaza gitmiş,

Vurmuşlar bebeleri yıkmışlar mabetleri,

İşte o zaman şaşmış dünya,

Yeşili kurumuş, matem çiçekleri açmış

Kıraç topraklarda;

Din adına dinsiz, millet adına milliyetsiz

Ölüm orduları yürümüş insanlığın üzerine,

Çocuk rüyaları kâbusa dönmüş.

Kader mi, keder mi bilinmez,

Bir meçhulün tutuklusu günahsızlar olmuş;

Yılan dolanmış yalan dillere,

Derisi parlak, ederi çok,

Pek çok alıcısı çıkmış, yeri başköşe;

Kanunlar, kanunsuzlar,

Soylular, soysuzlar, soysunlar?

Bir deri, bir kemik insanlık, kan kokmuş elleri,

Ölüm, masum bedenlerine saklanmış,

İtiraz ediyor, 'bende masumum!'

'Açlık, tokluk, tükeniyor nefesim,'

'Ey Yaratılmışların Yaratanı'

'YORULDUM, YORULDUM!'

Ş.AYDOĞAN ( GÜLCENAZ )