Adı Denizdi 6

keskin bakışlı mavi gözlü,

yüzünden hiç tebessüm gitmezdi,

susarken bile ,özgürlüğüne ne kadar

susadığını anlıyorduk…

bana döndü heyecanlanmıştım birden

"bak deniz dedi; bizler

hak  ve özgürlüklerimizin davasında ısrarlıyız,

hakça eğitim, herkese okuma özgürlüğü

emekçinin hakkını veren bir düzen istiyoruz"

o konuşurken

adeta kendimi yeniden keşfediyordum

meğer bildiğimi sandığım, ne çok bilmediğim varmış…

bir ara elimi tuttu, titremeye başlamıştım

sanrım militanca bir aşka tutulmuştum

gökyüzüne baktığımda ,bunu daha iyi anlıyordum

her yanım maviye bürünmüştü

denizin gözleri sarmıştı tüm dünyamı…

benim utangaçlığımı görmüş,

fark etmiş ama bana fark ettirmiyordu

dönerek,

"utanmak mahcubiyetinden olsun

bu ülkede o kadar çok utanmaz var ki

halkının sırtından geçinen"

diye beni yatıştırdı..

denize olan duygularım vatan sevgisi kadar kutsaldı

içimize kattıkça, taşıdıkça,

çoğalıyor bir şarkı gibi dolanıyorduk , dilden dile

sanki düşüncelerimi okumuş

"bunlar gökte çığlıktır, adı olmayan

yerde ise eylem" dediğini duydum

eve gidince uyumaya çalıştım

o gece iki mutluluğu birden ,gönlüme sığdırmaya çalıştım