Gayb

                                                           gayb

                                           kelimelerin gizemli bahçelerinden

                                           yakılırken en acı ağıtlar bilinmezliklere

 yürür ölüler tenha mezarlıklarda

 ve giyinirdik yalnızlık yüklü elbiseleri üzerimize

 terk ederken varlığı ruh'ul âlâ

 çözülmez düğümler yığını

 hüzün yüklü dinginliğe

 kapıda esrarlı düşler

 belli ki gayb'dan kopuk her biri

 ne vakit hayale gelse yüzleri

 iki büklüm olur zaman

 sırları gömülürken

 çöl rengi sıcaklığa

 hatırda hala geçmişin izleri

 sayıklarcasına yokluğu

 açılır tüm perdeleri gözlerin

 onca korkaklığına rağmen…