Bu Gece Ölüm Düşecek

Kalbimde ki masum cennet

Kapılarını kapattı,

Zamanın iyi hizmetkârı olmaktan

Yoruldum artık,

Uzak şehirlerin sahillerinde barınan,

Bütün hayallerimi çekiyorum.

Duygularım yıkılan ümitlerimin

Mezarı olmayacak.

Gözyaşlarımla yıkanan suretim

Acılara basılmayacak

Yitip giden günlerin failini

Sükûnetimden ayıracağım

Bedeli ne olursa olsun.

Ben neresindeyim

Bu yalancı iklimlerin,

Gölgesine sarılmış

Ölümlü misafir olmanın

Eziyetiyle üşüyor

Kasılan bedenim.

Soğuk rıhtımlardan esen rüzgâr,

Çıldıran bir adamın

Hiddetini yayıyor geceye,

Kurtlar uluyor

Ayın sırtında

Matemi fısıldarken

Yaralı baykuş,

Ellerim saçlarımın diplerini avuçlarken

Alnımda kanattığım yaradan

Süzülen siyah kan,

Vicdanımın saf duruşunu

Kafesinden söküp

Derin kuyulara atardı.

Eski zamanların rehavetini

Emen bu karanlık öfke,

Yeni bir hayatın

Adını yazıyordu.

Nefesim korkuyla titrerken.

Merhaba kanadı kırılan merhamet,

Sana kadeh kaldırıyor

Kanlı ellerim,

Örselenmiş vücudumdan

Geçmiş zamanlarımın çocuğu geçiyor

Beni son kez selamlayarak

Bölünmüş bu vicdanım

Şeytanın mabedinde

Çılgın bir anın tetiklediği

Zamanı kolluyor.

Hücrelerinde biriken

Şuursuzluğun susuzluğuyla.

Kan damlıyor gözlerime

Bu gece ölüm düşecek bana

Uyutan mevsimlerden,

Beynime kefen diken düşüncelere

Tart ettiğim insanlığımla

Cevap vereceğim.

İskenderin hırsıyla taşacak

Zavallı ruhum,

Şaha kalkacak bölünmüş uykularım,

Yalnızlığımı gecenin kızıllığında,

Özgür bırakıp,

Bir ağacın altında

Sonsuzluğun avucunda besleyeceğim,

Zamana dilenmeden,

Başını dik tutan her şair gibi.