Nisan Kadını

NİSAN KADINI

Sıcak bakışlarında savurduğun zaman
Edalı tavırlarınla birleşince,
Hayallerimde avutacağım hayat
Senin ihtişamında yükselip,
Sonsuzluğa açılan kapıdan
İçeri girerek,
Acıyla inleyen ruhuma
Yenidünyalar bağışladı.

Sen ey! Fikirlerimi uyutan
Tatlı nisan kadını,
Gözlerimde raks eden
Kanatlı meleğim,
Koyulaşan yalnızlığında
Donup kalmış ruhuna
Yeşili, maviyi, pembeyi ikram et.

Eski zamanların gölgesinden sıyır artık
Mecalsiz inlemelere düşmüş
Yorgun yüreğini.

Güzelliğinin tesirini yokla
İpek sarısı saçlarında
Aşkın sıcacık elleri dolaşsın,
Kalbinin atışını dinle
Zamanı düşlerken,
Gamzelerinde biriksin
Sevginin her hali,
Büyülü bakışlarınla yüzün
Aynalara bakarken.

Alıp götürsün
Süpürsün ruhundaki
O kasvete bürünmüş havayı,
Daha fazla sürmesin
Dolabından çıkarıp at,
Mateme bürünmüş günlerin
Kanayan yalnızlığını.

Sen başımı döndüren
O güzel nisan kadını ol,
Baharı müjdele
Çiçeklerin kokusunu,
Nehirlerin coşkusunu,
Kuşların tatlı nağmelerini taşı,
Kapısına kilit vurulmuş kalbin
Ateşe vurulmuş mührünü çöz.

Sen büyülü zamanların aradığı
Rüya gibi güzel kadın,
Gül renginin tutkulu yansıması,

Evet biliyorum;
Sen o her bahar
Sabırla beklediğim
Tatlı nisan kadınısın,
Ruhumda papatyalardan
Taç giydirdiğim masum kelebek.

Nevzat TAŞKIRAN
28-04-2010