Edebiyat ve Kültür Platformu
Nefsine Avlanmış Akıl
Sonraların heybesinden
Dökülüp gelen ölüm
Canıma yaslanmak isterken,
Zamanın durmadan mızraklayıp vurmak
istediği ruhum
Şimdi geçmiş günlerin
Acısıyla kıvranıyor.
Yaşamak meğer göz yaşıymış.
Maddeyle örtülmüş
Bu şekilden ibaret
Canavar dünyanın
Tatlı ışığından sebeplenmek için
Ben neleri feda etmişim böyle
Umarsız ve zalimce,
Hayat merdivenini
Kendime düşman eden anlayışın,
Hepsini aceleye mıhlanmış
Cahil sarhoşluğuma borçluyum.
Akıl işimi;
Küçük şikayetleri
Büyük öfkelerle besleyip
Yalnış doğruları tetiklemek.
Ve şeytan dalgası fikirlerle
Geceler boyu,
Naralar basıp
Yabancı düşlere tehditler savurmak.
Ne desen haklısın Tanrım:
Nefsine avlanmış akıl
Kendine ihanet ettikçe,
Bir zaman sonra;
Aynalara bakacak yüzü taşıyamaz
İçimin boşluğunda türeyen insanlığım.
Yak ! ateşini
Küllerim toprağa yayılsın,
Tıpkı;
Rüzgarın saçlarımı
okşadığı gibi.
Nefsine Avlanmış Akıl başlıklı yazı nevzat-taski tarafından
27.09.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
