Konuşamıyordu

Üç harf ezberinde kalmış sadece

Suskundu...


A şkın ateşine tutulmuştu

Ş aşkındı dut yemiş bülbül gibi

K onuşamıyordu...


Utanıyordu, kimseye söyleyemiyordu

Seviyordu benzi çok solgundu

Şiirler yazmak istiyordu

Elleri tutmuyordu

A_bı hayatın narında

Ş arabın kevserini içmişti, yudumluyordu

K aybolmuştu Dünya'dan sarhoştu...


Ayakları yerden kesilmişti

Kış ortasında, menekşelenmişti gözleri

Dudağında kızıl gelinciklerle

Güneşi yakalamıştı


A ğlıyordu her gece

Ş afak sökene kadar

K irpikli gözleri rüya görmüyordu...


Eflatun beyaz bulutlarda dolaşıyor

Yıldızara elleriyle dokunuyordu

Ay ışığının gölgesine gizlenip

Dünya'yı seyrediyordu


A ynalarla dost olmuştu

Ş uh güzeliği solgundu

K ara sevdanın pençesinde...


Ve bir gün;

Aşık Veysel'e rastladı...

Dedi ki; Karani ona'

İçmişsin aşkın şarabını, ben gibi

Leyla geziyorsun,

Gördün mü ?

Aynadaki güzelliğini

Tutulmuşsun sen konuşamıyorsun

Aşıksın aşık, deli divane gibi!


Oya Gedik

İstanbul/ Kumburgaz