Geçmek Bilmedi Zaman

zirvelerine çıktığı bir andı,

yavaş, yavaş renk değiştiriyordu karşı dağlar,

çok sevdiği kehribar rengini çıkarmış

Açtığım odamın penceresinden,

uzun, uzun karşıdaki tepelere baktım.

Gözlerim kil kırmızında uykuya dalmıştı o an,

giyindiği kil kırmızı gecelikleriyle;

Ve uzun zaman, baktıktan sonra,

birden ürpermeyle uyandım.

Güzelliğine daldığım akşamın kırmızısından.

Sessizliğim, bozulmuştu,

odanın kapısının,  çalınmasından;

İşte, o anda, değişti;

dünyam.

Hayallerimin, kadınıydı gelen,

Onda gördüm, güneşin güzelliğini,

onda gördüm, gözlerin o kadar güzel bakabileceğini,

kır çiçeklerinin kokularını,

Onda gördüm onda,

Çiçeklenmiş iğde dallarını;

Ben sordum o konuştu,

Vurgun yedim,

okyanusun derinliklerinden.

Ve kısa sürdü,

Onun gelişinden aydınlandı,

günün yorgunluğunu taşıyan odamız.

Esip geçmişti, bir yel gibi,

yanımdan,

 

Zaman uykuya çekilmişti,

Gece soğuk, ve gecem ayaz,

Girdi o, o andan sonra düşlerime,

aklım hep, ondaydı