Sessizce

Mevsimlere karışmış rüzgarlar

Her tutamından ayrı ayrı öper saçlarının

Hüzzam sözlü

Hüzün yüzlü

Üzüm gözlü ve

Serin bakışlı kadınlar

Saat kurup uyandırır

Seni sabaha

Kaldırımları çiğnemek için

Henüz pek küçüktür ayakların

O yüzdendir belki

Zamanın seni kucaklayışı

Kaydığın yıldızların

Geride bıraktığı tortu

İçini titretir

En gürültülü sessizliği

Beslersin kuytunda

Kızarınca utancından

Yer değiştirir

Ellerindeki benekler

Avucundaki çizgiler

Hayatını işaretlerken

İz bırakırsın

En yok halinle bile

Bir bilsem

Bu müsademenin nedenini

Bir bilsem...