Aytenle Sabah Hasbihalimiz

Sabahın alacasında çıktım evden
Kim bakar giyime kuşama...
Yüzümü bile yıkamadım soğuktan.
Donuyorum be Ayten...
Henüz ısınmıştı tabiat,
Ben ısınamadım daha,
Şükret diyorlar ,şükret Allah''a,
Donduğuma mı,üşüdüğüme mi...
Uykusuz kaldığıma mı şükredeyim ,
Söyle ki ...

Okul bir taş duvar,
İkibinli yıllardayız güya,
Milenyum çağı...
Adamlamlar uzayı ısıtıyor,
Biz ısıtamadık daha
Bir odayı...
Allah''a bıraktık her işimizi...
Bir çuval kömür,
Isıtır mı sandın bizi.
Eh öyle olsun
Bize üşümeler,
Denize gemiler ,gemicikler...
Bir Allahın kuruşu da yok ki cebimde,
Galatasaray''a bir stat yapayım.
Nedir dersen Ayten,
Bund günahım, bunda payım...
Zehir zıkkım olsun
Helalinden verdiğim oyum.

Ayten diyor ki,
-Az sana !
Haklı belki...
-Denizdi sebil bilmedin.
-Düşene bir de sen vurup,
Göbeğini kaşıyıp gülmedin.

Ah be Ayten !
-Ülkem kanıyor cerahat her yanı.
-Sevmiyorlar vatan için ağlayanı.
-Şimdi talan etmişler bu hanı.
-Bir de benden bekleme feveranı.

Güldü Ayten mahçup biraz.
Dedi ozan ,pejmurdesin ne bu hal.
Dedim vakti gitmelerin hoşçakal...