Kokulu Zambaklar

Soğuktan  çatlar  pembe yanakları,

Gamzeleriyle  gönül yakar can kız,
Mis gibi kokar  beyaz  leylakları.
Dilinde güzel sözler  çiçekçi kız.

Ailesine  bakmak için yaşar.
Yaptığı işler kendini çok aşar.
Her isteyenin yardımına koşar
Müşterisini gözler  çiçekçi kız.

 
Hasta annenin  eczane parası ,
İki  göz  evin bir aylık  kirası,

Okulu ise  bitmeyen yarası,
Gözyaşlarını gizler, çiçekçi kız.

Arkadaşları gezip sevinirken,

Yaşadıkları lüksle övünürken,
Baba işsizim diye dövünürken,
Kalbi derinden sızlar  çiçekçi kız.

Gönlünü vermiş çulsuzun birine.

Bunca dert varken aşkın yeri ne?

Sevdası yakmış sormamış işi ne.

Çalmaz vurduğun sazlar çiçekçi kız.

Çok acımasız bu yalan dünya,
Yardım ederler, fakirlere  güya

Yoksul insanın umudu hep hülya,  

Mutlu bir yaşam özler, çiçekçi kız.

Ülkü Ahıska  1.Şubat.2011