Düştü Gazeli

Ağacın dalları boynunu büktü ey canım gönül kenare düştü

Ruhum acılar kervanında  demde kadere artık gözyaşı düştü

Hayatın her karesinde hüzün isyana kalkar  benden habersiz

Diyarbekir'de bir ikindi demi defter-i kebirden ismimiz düştü 

Sana sevdamın yolculuğunda selam göndermek isterdim daim

Hüznün diyarında visale erişmek çok zor bize hep sabır düştü

Zamana sorsalar beni eşgalim eşkiyaya döndürülmüş işte ayna

Beni bana sormazlar gam yükü taşır ruhum artık her maske düştü  

İnsanım ey canım benim derdim bu değil insanlığa seslenişim vardır

Nerede insan varsa gönlüm oradadır  önce insan önce erdem düştü