Yar Yarası

Can

Cancağızım…

Sevdiğim

Gönül bağım

İçimde büyüttüğüm fidana duran

Ve şimdilerde meyvesi azab olan yârim.

Sen sanır mısın ki unuttum seni?

Her hali gözümde an be an canlanan,

andıkça içimde bir yerleri kanatan.

Ve her gün tekrardan kanayan yârim.

Yâr yarası…

Gönül ağrısı sevdiğim.

Yaram sensin, derman sensin, can sensin.

İçinde sen olan ızdıraba eyvallahım var

Lakin insaf sevdiğim

En çok acıtan, en fazla kanayan, en fazla kanatan…

Neden hep sen,

Ve neden bu aşk ta en çok acıyan ben,

acıtan sen?